Yrða

háls

nafnorðkarlkyn
1
mjór líkamshluti sem höfuðið hvílir á
2
mjói hluti flösku
3
langi og mjói hluti strengjahljóðfæris
4
hæð í landslagi
við gengum yfir hálsinn
liggja <honum> á hálsi fyrir að <hafa sagt frá þessu>
áfellast hann, ásaka hann um að ...
syngja fullum hálsi
... hástöfum, hátt
vera búin(n) að fá upp í háls <af öllum þessum upplýsingum>
vera búinn að fá nóg .., fá sig fullsaddan af ..
<bíða> með öndina í hálsinum
bíða ofurspenntur
Samstæður
Samstæður
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
háls
hálsinn
Þf.
háls
hálsinn
Þgf.
hálsi
hálsinum
Ef.
háls
hálsins