bú
nafnorðhvorugkyn
1
bújörð með húsum og allri áhöfn, amboðum og skepnum, bær, býli
hjónin reka stórt bú
bregða búi
hætta búrekstri
það er þröngt í búi
það er skortur (á mat, peningum)
2
lögfræði
eignir einstaklings, hjóna eða fyrirtækis
sitja í óskiptu búi
3
staður þar sem stór hópur skordýra býr, t.d. maurabú, geitungabú
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
bú
búið
Þf.
bú
búið
Þgf.
búi
búinu
Ef.
bús
búsins
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
bú
búin
Þf.
bú
búin
Þgf.
búum
búunum
Ef.
búa
búanna