ívitna
sagnorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
ívitna
ívitnaði
önnur persóna
ívitnar
ívitnaðir
þriðja persóna
ívitnar
ívitnaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
ívitnum
ívitnuðum
önnur persóna
ívitnið
ívitnuðuð
þriðja persóna
ívitna
ívitnuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
ívitnast
ívitnaðist
önnur persóna
ívitnast
ívitnaðist
þriðja persóna
ívitnast
ívitnaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
ívitnumst
ívitnuðumst
önnur persóna
ívitnist
ívitnuðust
þriðja persóna
ívitnast
ívitnuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
ívitni
ívitnaði
önnur persóna
ívitnir
ívitnaðir
þriðja persóna
ívitni
ívitnaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
ívitnum
ívitnuðum
önnur persóna
ívitnið
ívitnuðuð
þriðja persóna
ívitni
ívitnuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
ívitnist
ívitnaðist
önnur persóna
ívitnist
ívitnaðist
þriðja persóna
ívitnist
ívitnaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
ívitnumst
ívitnuðumst
önnur persóna
ívitnist
ívitnuðust
þriðja persóna
ívitnist
ívitnuðust
nafnháttur
ívitna
sagnbót
ívitnað
nafnháttur
ívitnast
sagnbót
ívitnast
Lýsingarháttur nútíðar
lýsingarháttur nútíðar
ívitnandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
ívitna
ívitnaðu
ívitnið