þveita
sagnorð Sjaldgæft
Aukafletta
- þveitast
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
þveiti
þveitti
önnur persóna
þveitir
þveittir
þriðja persóna
þveitir
þveitti
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
þveitum
þveittum
önnur persóna
þveitið
þveittuð
þriðja persóna
þveita
þveittu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
þveitist
þveittist
önnur persóna
þveitist
þveittist
þriðja persóna
þveitist
þveittist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
þveitumst
þveittumst
önnur persóna
þveitist
þveittust
þriðja persóna
þveitast
þveittust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
þveiti
þveitti
önnur persóna
þveitir
þveittir
þriðja persóna
þveiti
þveitti
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
þveitum
þveittum
önnur persóna
þveitið
þveittuð
þriðja persóna
þveiti
þveittu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
þveitist
þveittist
önnur persóna
þveitist
þveittist
þriðja persóna
þveitist
þveittist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
þveitumst
þveittumst
önnur persóna
þveitist
þveittust
þriðja persóna
þveitist
þveittust
nafnháttur
þveita
sagnbót
þveitt
nafnháttur
þveitast
sagnbót
þveist
Lýsingarháttur nútíðar
lýsingarháttur nútíðar
þveitandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
þveit
þveittu
þveitið
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
þveittur
þveitt
þveitt
þolfall
þveittan
þveitta
þveitt
þágufall
þveittum
þveittri
þveittu
eignarfall
þveitts
þveittrar
þveitts
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
þveittir
þveittar
þveitt
þolfall
þveitta
þveittar
þveitt
þágufall
þveittum
þveittum
þveittum
eignarfall
þveittra
þveittra
þveittra