afmetta
sagnorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
afmetta
afmettaði
önnur persóna
afmettar
afmettaðir
þriðja persóna
afmettar
afmettaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
afmettum
afmettuðum
önnur persóna
afmettið
afmettuðuð
þriðja persóna
afmetta
afmettuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
afmettast
afmettaðist
önnur persóna
afmettast
afmettaðist
þriðja persóna
afmettast
afmettaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
afmettumst
afmettuðumst
önnur persóna
afmettist
afmettuðust
þriðja persóna
afmettast
afmettuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
afmetti
afmettaði
önnur persóna
afmettir
afmettaðir
þriðja persóna
afmetti
afmettaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
afmettum
afmettuðum
önnur persóna
afmettið
afmettuðuð
þriðja persóna
afmetti
afmettuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
afmettist
afmettaðist
önnur persóna
afmettist
afmettaðist
þriðja persóna
afmettist
afmettaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
afmettumst
afmettuðumst
önnur persóna
afmettist
afmettuðust
þriðja persóna
afmettist
afmettuðust
nafnháttur
afmetta
sagnbót
afmettað
nafnháttur
afmettast
sagnbót
afmettast
Lýsingarháttur nútíðar
lýsingarháttur nútíðar
afmettandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
afmetta
afmettaðu
afmettið
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
afmettaður
afmettuð
afmettað
þolfall
afmettaðan
afmettaða
afmettað
þágufall
afmettuðum
afmettaðri
afmettuðu
eignarfall
afmettaðs
afmettaðrar
afmettaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
afmettaðir
afmettaðar
afmettuð
þolfall
afmettaða
afmettaðar
afmettuð
þágufall
afmettuðum
afmettuðum
afmettuðum
eignarfall
afmettaðra
afmettaðra
afmettaðra