erindra
sagnorð Úrelt
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
erindra
erindraði
önnur persóna
erindrar
erindraðir
þriðja persóna
erindrar
erindraði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
erindrum
erindruðum
önnur persóna
erindrið
erindruðuð
þriðja persóna
erindra
erindruðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
erindrast
erindraðist
önnur persóna
erindrast
erindraðist
þriðja persóna
erindrast
erindraðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
erindrumst
erindruðumst
önnur persóna
erindrist
erindruðust
þriðja persóna
erindrast
erindruðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
erindri
erindraði
önnur persóna
erindrir
erindraðir
þriðja persóna
erindri
erindraði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
erindrum
erindruðum
önnur persóna
erindrið
erindruðuð
þriðja persóna
erindri
erindruðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
erindrist
erindraðist
önnur persóna
erindrist
erindraðist
þriðja persóna
erindrist
erindraðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
erindrumst
erindruðumst
önnur persóna
erindrist
erindruðust
þriðja persóna
erindrist
erindruðust
nafnháttur
erindra
sagnbót
erindrað
nafnháttur
erindrast
sagnbót
erindrast
Lýsingarháttur nútíðar
lýsingarháttur nútíðar
erindrandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
erindra
erindraðu
erindrið
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
erindraður
erindruð
erindrað
þolfall
erindraðan
erindraða
erindrað
þágufall
erindruðum
erindraðri
erindruðu
eignarfall
erindraðs
erindraðrar
erindraðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
erindraðir
erindraðar
erindruð
þolfall
erindraða
erindraðar
erindruð
þágufall
erindruðum
erindruðum
erindruðum
eignarfall
erindraðra
erindraðra
erindraðra