forpoka
sagnorð
Aukafletta
- forpokast
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
forpoka
forpokaði
önnur persóna
forpokar
forpokaðir
þriðja persóna
forpokar
forpokaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
forpokum
forpokuðum
önnur persóna
forpokið
forpokuðuð
þriðja persóna
forpoka
forpokuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
forpokast
forpokaðist
önnur persóna
forpokast
forpokaðist
þriðja persóna
forpokast
forpokaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
forpokumst
forpokuðumst
önnur persóna
forpokist
forpokuðust
þriðja persóna
forpokast
forpokuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
forpoki
forpokaði
önnur persóna
forpokir
forpokaðir
þriðja persóna
forpoki
forpokaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
forpokum
forpokuðum
önnur persóna
forpokið
forpokuðuð
þriðja persóna
forpoki
forpokuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
forpokist
forpokaðist
önnur persóna
forpokist
forpokaðist
þriðja persóna
forpokist
forpokaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
forpokumst
forpokuðumst
önnur persóna
forpokist
forpokuðust
þriðja persóna
forpokist
forpokuðust
nafnháttur
forpoka
sagnbót
forpokað
nafnháttur
forpokast
sagnbót
forpokast
Lýsingarháttur nútíðar
lýsingarháttur nútíðar
forpokandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
forpoka
forpokaðu
forpokið
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
—
forpokastu
forpokist
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
forpokaður
forpokuð
forpokað
þolfall
forpokaðan
forpokaða
forpokað
þágufall
forpokuðum
forpokaðri
forpokuðu
eignarfall
forpokaðs
forpokaðrar
forpokaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
forpokaðir
forpokaðar
forpokuð
þolfall
forpokaða
forpokaðar
forpokuð
þágufall
forpokuðum
forpokuðum
forpokuðum
eignarfall
forpokaðra
forpokaðra
forpokaðra