fullmennta
sagnorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
fullmennta
fullmenntaði
önnur persóna
fullmenntar
fullmenntaðir
þriðja persóna
fullmenntar
fullmenntaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
fullmenntum
fullmenntuðum
önnur persóna
fullmenntið
fullmenntuðuð
þriðja persóna
fullmennta
fullmenntuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
fullmenntast
fullmenntaðist
önnur persóna
fullmenntast
fullmenntaðist
þriðja persóna
fullmenntast
fullmenntaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
fullmenntumst
fullmenntuðumst
önnur persóna
fullmenntist
fullmenntuðust
þriðja persóna
fullmenntast
fullmenntuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
fullmennti
fullmenntaði
önnur persóna
fullmenntir
fullmenntaðir
þriðja persóna
fullmennti
fullmenntaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
fullmenntum
fullmenntuðum
önnur persóna
fullmenntið
fullmenntuðuð
þriðja persóna
fullmennti
fullmenntuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
fullmenntist
fullmenntaðist
önnur persóna
fullmenntist
fullmenntaðist
þriðja persóna
fullmenntist
fullmenntaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
fullmenntumst
fullmenntuðumst
önnur persóna
fullmenntist
fullmenntuðust
þriðja persóna
fullmenntist
fullmenntuðust
nafnháttur
fullmennta
sagnbót
fullmenntað
nafnháttur
fullmenntast
sagnbót
fullmenntast
Lýsingarháttur nútíðar
lýsingarháttur nútíðar
fullmenntandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
fullmennta
fullmenntaðu
fullmenntið
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
fullmenntaður
fullmenntuð
fullmenntað
þolfall
fullmenntaðan
fullmenntaða
fullmenntað
þágufall
fullmenntuðum
fullmenntaðri
fullmenntuðu
eignarfall
fullmenntaðs
fullmenntaðrar
fullmenntaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
fullmenntaðir
fullmenntaðar
fullmenntuð
þolfall
fullmenntaða
fullmenntaðar
fullmenntuð
þágufall
fullmenntuðum
fullmenntuðum
fullmenntuðum
eignarfall
fullmenntaðra
fullmenntaðra
fullmenntaðra