fyrirvega
sagnorð Úrelt
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
fyrirvega
fyrirvegaði
önnur persóna
fyrirvegar
fyrirvegaðir
þriðja persóna
fyrirvegar
fyrirvegaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
fyrirvegum
fyrirveguðum
önnur persóna
fyrirvegið
fyrirveguðuð
þriðja persóna
fyrirvega
fyrirveguðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
fyrirvegast
fyrirvegaðist
önnur persóna
fyrirvegast
fyrirvegaðist
þriðja persóna
fyrirvegast
fyrirvegaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
fyrirvegumst
fyrirveguðumst
önnur persóna
fyrirvegist
fyrirveguðust
þriðja persóna
fyrirvegast
fyrirveguðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
fyrirvegi
fyrirvegaði
önnur persóna
fyrirvegir
fyrirvegaðir
þriðja persóna
fyrirvegi
fyrirvegaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
fyrirvegum
fyrirveguðum
önnur persóna
fyrirvegið
fyrirveguðuð
þriðja persóna
fyrirvegi
fyrirveguðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
fyrirvegist
fyrirvegaðist
önnur persóna
fyrirvegist
fyrirvegaðist
þriðja persóna
fyrirvegist
fyrirvegaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
fyrirvegumst
fyrirveguðumst
önnur persóna
fyrirvegist
fyrirveguðust
þriðja persóna
fyrirvegist
fyrirveguðust
nafnháttur
fyrirvega
sagnbót
fyrirvegað
nafnháttur
fyrirvegast
sagnbót
fyrirvegast
Lýsingarháttur nútíðar
lýsingarháttur nútíðar
fyrirvegandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
fyrirvega
fyrirvegaðu
fyrirvegið
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
fyrirvegaður
fyrirveguð
fyrirvegað
þolfall
fyrirvegaðan
fyrirvegaða
fyrirvegað
þágufall
fyrirveguðum
fyrirvegaðri
fyrirveguðu
eignarfall
fyrirvegaðs
fyrirvegaðrar
fyrirvegaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
fyrirvegaðir
fyrirvegaðar
fyrirveguð
þolfall
fyrirvegaða
fyrirvegaðar
fyrirveguð
þágufall
fyrirveguðum
fyrirveguðum
fyrirveguðum
eignarfall
fyrirvegaðra
fyrirvegaðra
fyrirvegaðra