kanta
sagnorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
kanta
kantaði
önnur persóna
kantar
kantaðir
þriðja persóna
kantar
kantaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
köntum
köntuðum
önnur persóna
kantið
köntuðuð
þriðja persóna
kanta
köntuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
kantast
kantaðist
önnur persóna
kantast
kantaðist
þriðja persóna
kantast
kantaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
köntumst
köntuðumst
önnur persóna
kantist
köntuðust
þriðja persóna
kantast
köntuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
kanti
kantaði
önnur persóna
kantir
kantaðir
þriðja persóna
kanti
kantaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
köntum
köntuðum
önnur persóna
kantið
köntuðuð
þriðja persóna
kanti
köntuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
kantist
kantaðist
önnur persóna
kantist
kantaðist
þriðja persóna
kantist
kantaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
köntumst
köntuðumst
önnur persóna
kantist
köntuðust
þriðja persóna
kantist
köntuðust
nafnháttur
kanta
sagnbót
kantað
nafnháttur
kantast
sagnbót
kantast
Lýsingarháttur nútíðar
lýsingarháttur nútíðar
kantandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
kanta
kantaðu
kantið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
kantarðu
kantaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
kantiði
köntuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
kantirðu
kantaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
kantiði
köntuðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
kantastu
kantaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
kantistu
kantaðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
kantaður
köntuð
kantað
þolfall
kantaðan
kantaða
kantað
þágufall
köntuðum
kantaðri
köntuðu
eignarfall
kantaðs
kantaðrar
kantaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
kantaðir
kantaðar
köntuð
þolfall
kantaða
kantaðar
köntuð
þágufall
köntuðum
köntuðum
köntuðum
eignarfall
kantaðra
kantaðra
kantaðra