meina2
sagnorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
meina
meinti
önnur persóna
meinar
meintir
þriðja persóna
meinar
meinti
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
meinum
meintum
önnur persóna
meinið
meintuð
þriðja persóna
meina
meintu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
meini
meinti
önnur persóna
meinir
meintir
þriðja persóna
meini
meinti
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
meinum
meintum
önnur persóna
meinið
meintuð
þriðja persóna
meini
meintu
nafnháttur
meina
sagnbót
meint
Lýsingarháttur nútíðar
lýsingarháttur nútíðar
meinandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
mein
meintu
meinið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
meinarðu
meintirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
meiniði
meintuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
meinirðu
meintirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
meiniði
meintuði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
meintur
meint
meint
þolfall
meintan
meinta
meint
þágufall
meintum
meintri
meintu
eignarfall
meints
meintrar
meints
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
meintir
meintar
meint
þolfall
meinta
meintar
meint
þágufall
meintum
meintum
meintum
eignarfall
meintra
meintra
meintra