menna
sagnorð Sjaldgæft
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
menni
mennti
önnur persóna
mennir
menntir
þriðja persóna
mennir
mennti
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
mennum
menntum
önnur persóna
mennið
menntuð
þriðja persóna
menna
menntu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
mennist
menntist
önnur persóna
mennist
menntist
þriðja persóna
mennist
menntist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
mennumst
menntumst
önnur persóna
mennist
menntust
þriðja persóna
mennast
menntust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
menni
mennti
önnur persóna
mennir
menntir
þriðja persóna
menni
mennti
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
mennum
menntum
önnur persóna
mennið
menntuð
þriðja persóna
menni
menntu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
mennist
menntist
önnur persóna
mennist
menntist
þriðja persóna
mennist
menntist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
mennumst
menntumst
önnur persóna
mennist
menntust
þriðja persóna
mennist
menntust
nafnháttur
menna
sagnbót
mennt
nafnháttur
mennast
Lýsingarháttur nútíðar
lýsingarháttur nútíðar
mennandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
menn
menntu
mennið
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
menntur
mennt
mennt
þolfall
menntan
mennta
mennt
þágufall
menntum
menntri
menntu
eignarfall
mennts
menntrar
mennts
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
menntir
menntar
mennt
þolfall
mennta
menntar
mennt
þágufall
menntum
menntum
menntum
eignarfall
menntra
menntra
menntra