prika
sagnorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
prika
prikaði
önnur persóna
prikar
prikaðir
þriðja persóna
prikar
prikaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
prikum
prikuðum
önnur persóna
prikið
prikuðuð
þriðja persóna
prika
prikuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
prikast
prikaðist
önnur persóna
prikast
prikaðist
þriðja persóna
prikast
prikaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
prikumst
prikuðumst
önnur persóna
prikist
prikuðust
þriðja persóna
prikast
prikuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
priki
prikaði
önnur persóna
prikir
prikaðir
þriðja persóna
priki
prikaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
prikum
prikuðum
önnur persóna
prikið
prikuðuð
þriðja persóna
priki
prikuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
prikist
prikaðist
önnur persóna
prikist
prikaðist
þriðja persóna
prikist
prikaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
prikumst
prikuðumst
önnur persóna
prikist
prikuðust
þriðja persóna
prikist
prikuðust
nafnháttur
prika
sagnbót
prikað
nafnháttur
prikast
sagnbót
prikast
Lýsingarháttur nútíðar
lýsingarháttur nútíðar
prikandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
prika
prikaðu
prikið
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
prikaður
prikuð
prikað
þolfall
prikaðan
prikaða
prikað
þágufall
prikuðum
prikaðri
prikuðu
eignarfall
prikaðs
prikaðrar
prikaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
prikaðir
prikaðar
prikuð
þolfall
prikaða
prikaðar
prikuð
þágufall
prikuðum
prikuðum
prikuðum
eignarfall
prikaðra
prikaðra
prikaðra