seifa
sagnorð Óformlegt Tölvumál
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
seifa
seifaði
önnur persóna
seifar
seifaðir
þriðja persóna
seifar
seifaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
seifum
seifuðum
önnur persóna
seifið
seifuðuð
þriðja persóna
seifa
seifuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
seifast
seifaðist
önnur persóna
seifast
seifaðist
þriðja persóna
seifast
seifaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
seifumst
seifuðumst
önnur persóna
seifist
seifuðust
þriðja persóna
seifast
seifuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
seifi
seifaði
önnur persóna
seifir
seifaðir
þriðja persóna
seifi
seifaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
seifum
seifuðum
önnur persóna
seifið
seifuðuð
þriðja persóna
seifi
seifuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
seifist
seifaðist
önnur persóna
seifist
seifaðist
þriðja persóna
seifist
seifaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
seifumst
seifuðumst
önnur persóna
seifist
seifuðust
þriðja persóna
seifist
seifuðust
nafnháttur
seifa
sagnbót
seifað
nafnháttur
seifast
sagnbót
seifast
Lýsingarháttur nútíðar
lýsingarháttur nútíðar
seifandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
seifa
seifaðu
seifið
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
—
seifastu
seifist
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
seifarðu
seifaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
seifiði
seifuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
seifirðu
seifaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
seifiði
seifuðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
seifastu
seifaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
seifistu
seifaðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
seifaður
seifuð
seifað
þolfall
seifaðan
seifaða
seifað
þágufall
seifuðum
seifaðri
seifuðu
eignarfall
seifaðs
seifaðrar
seifaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
seifaðir
seifaðar
seifuð
þolfall
seifaða
seifaðar
seifuð
þágufall
seifuðum
seifuðum
seifuðum
eignarfall
seifaðra
seifaðra
seifaðra