skurka
sagnorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
skurka
skurkaði
önnur persóna
skurkar
skurkaðir
þriðja persóna
skurkar
skurkaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
skurkum
skurkuðum
önnur persóna
skurkið
skurkuðuð
þriðja persóna
skurka
skurkuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
skurkast
skurkaðist
önnur persóna
skurkast
skurkaðist
þriðja persóna
skurkast
skurkaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
skurkumst
skurkuðumst
önnur persóna
skurkist
skurkuðust
þriðja persóna
skurkast
skurkuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
skurki
skurkaði
önnur persóna
skurkir
skurkaðir
þriðja persóna
skurki
skurkaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
skurkum
skurkuðum
önnur persóna
skurkið
skurkuðuð
þriðja persóna
skurki
skurkuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
skurkist
skurkaðist
önnur persóna
skurkist
skurkaðist
þriðja persóna
skurkist
skurkaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
skurkumst
skurkuðumst
önnur persóna
skurkist
skurkuðust
þriðja persóna
skurkist
skurkuðust
nafnháttur
skurka
sagnbót
skurkað
nafnháttur
skurkast
sagnbót
skurkast
Lýsingarháttur nútíðar
lýsingarháttur nútíðar
skurkandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
skurka
skurkaðu
skurkið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
skurkarðu
skurkaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
skurkiði
skurkuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
skurkirðu
skurkaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
skurkiði
skurkuðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
skurkastu
skurkaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
skurkistu
skurkaðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
skurkaður
skurkuð
skurkað
þolfall
skurkaðan
skurkaða
skurkað
þágufall
skurkuðum
skurkaðri
skurkuðu
eignarfall
skurkaðs
skurkaðrar
skurkaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
skurkaðir
skurkaðar
skurkuð
þolfall
skurkaða
skurkaðar
skurkuð
þágufall
skurkuðum
skurkuðum
skurkuðum
eignarfall
skurkaðra
skurkaðra
skurkaðra