spika
sagnorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
spika
spikaði
önnur persóna
spikar
spikaðir
þriðja persóna
spikar
spikaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
spikum
spikuðum
önnur persóna
spikið
spikuðuð
þriðja persóna
spika
spikuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
spikast
spikaðist
önnur persóna
spikast
spikaðist
þriðja persóna
spikast
spikaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
spikumst
spikuðumst
önnur persóna
spikist
spikuðust
þriðja persóna
spikast
spikuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
spiki
spikaði
önnur persóna
spikir
spikaðir
þriðja persóna
spiki
spikaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
spikum
spikuðum
önnur persóna
spikið
spikuðuð
þriðja persóna
spiki
spikuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
spikist
spikaðist
önnur persóna
spikist
spikaðist
þriðja persóna
spikist
spikaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
spikumst
spikuðumst
önnur persóna
spikist
spikuðust
þriðja persóna
spikist
spikuðust
nafnháttur
spika
sagnbót
spikað
nafnháttur
spikast
sagnbót
spikast
Lýsingarháttur nútíðar
lýsingarháttur nútíðar
spikandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
spika
spikaðu
spikið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
spikarðu
spikaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
spikiði
spikuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
spikirðu
spikaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
spikiði
spikuðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
spikastu
spikaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
spikistu
spikaðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
spikaður
spikuð
spikað
þolfall
spikaðan
spikaða
spikað
þágufall
spikuðum
spikaðri
spikuðu
eignarfall
spikaðs
spikaðrar
spikaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
spikaðir
spikaðar
spikuð
þolfall
spikaða
spikaðar
spikuð
þágufall
spikuðum
spikuðum
spikuðum
eignarfall
spikaðra
spikaðra
spikaðra