spreka
sagnorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
spreka
sprekaði
önnur persóna
sprekar
sprekaðir
þriðja persóna
sprekar
sprekaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
sprekum
sprekuðum
önnur persóna
sprekið
sprekuðuð
þriðja persóna
spreka
sprekuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
sprekast
sprekaðist
önnur persóna
sprekast
sprekaðist
þriðja persóna
sprekast
sprekaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
sprekumst
sprekuðumst
önnur persóna
sprekist
sprekuðust
þriðja persóna
sprekast
sprekuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
spreki
sprekaði
önnur persóna
sprekir
sprekaðir
þriðja persóna
spreki
sprekaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
sprekum
sprekuðum
önnur persóna
sprekið
sprekuðuð
þriðja persóna
spreki
sprekuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
sprekist
sprekaðist
önnur persóna
sprekist
sprekaðist
þriðja persóna
sprekist
sprekaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
sprekumst
sprekuðumst
önnur persóna
sprekist
sprekuðust
þriðja persóna
sprekist
sprekuðust
nafnháttur
spreka
sagnbót
sprekað
nafnháttur
sprekast
sagnbót
sprekast
Lýsingarháttur nútíðar
lýsingarháttur nútíðar
sprekandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
spreka
sprekaðu
sprekið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
sprekarðu
sprekaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
sprekiði
sprekuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
sprekirðu
sprekaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
sprekiði
sprekuðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
sprekastu
sprekaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
sprekistu
sprekaðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
sprekaður
sprekuð
sprekað
þolfall
sprekaðan
sprekaða
sprekað
þágufall
sprekuðum
sprekaðri
sprekuðu
eignarfall
sprekaðs
sprekaðrar
sprekaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
sprekaðir
sprekaðar
sprekuð
þolfall
sprekaða
sprekaðar
sprekuð
þágufall
sprekuðum
sprekuðum
sprekuðum
eignarfall
sprekaðra
sprekaðra
sprekaðra