sproka
sagnorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
sproka
sprokaði
önnur persóna
sprokar
sprokaðir
þriðja persóna
sprokar
sprokaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
sprokum
sprokuðum
önnur persóna
sprokið
sprokuðuð
þriðja persóna
sproka
sprokuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
sprokast
sprokaðist
önnur persóna
sprokast
sprokaðist
þriðja persóna
sprokast
sprokaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
sprokumst
sprokuðumst
önnur persóna
sprokist
sprokuðust
þriðja persóna
sprokast
sprokuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
sproki
sprokaði
önnur persóna
sprokir
sprokaðir
þriðja persóna
sproki
sprokaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
sprokum
sprokuðum
önnur persóna
sprokið
sprokuðuð
þriðja persóna
sproki
sprokuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
sprokist
sprokaðist
önnur persóna
sprokist
sprokaðist
þriðja persóna
sprokist
sprokaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
sprokumst
sprokuðumst
önnur persóna
sprokist
sprokuðust
þriðja persóna
sprokist
sprokuðust
nafnháttur
sproka
sagnbót
sprokað
nafnháttur
sprokast
sagnbót
sprokast
Lýsingarháttur nútíðar
lýsingarháttur nútíðar
sprokandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
sproka
sprokaðu
sprokið
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
sprokaður
sprokuð
sprokað
þolfall
sprokaðan
sprokaða
sprokað
þágufall
sprokuðum
sprokaðri
sprokuðu
eignarfall
sprokaðs
sprokaðrar
sprokaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
sprokaðir
sprokaðar
sprokuð
þolfall
sprokaða
sprokaðar
sprokuð
þágufall
sprokuðum
sprokuðum
sprokuðum
eignarfall
sprokaðra
sprokaðra
sprokaðra