suma
sagnorð Sjaldgæft
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
suma
sumaði
önnur persóna
sumar
sumaðir
þriðja persóna
sumar
sumaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
sumum
sumuðum
önnur persóna
sumið
sumuðuð
þriðja persóna
suma
sumuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
sumast
sumaðist
önnur persóna
sumast
sumaðist
þriðja persóna
sumast
sumaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
sumumst
sumuðumst
önnur persóna
sumist
sumuðust
þriðja persóna
sumast
sumuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
sumi
sumaði
önnur persóna
sumir
sumaðir
þriðja persóna
sumi
sumaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
sumum
sumuðum
önnur persóna
sumið
sumuðuð
þriðja persóna
sumi
sumuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
sumist
sumaðist
önnur persóna
sumist
sumaðist
þriðja persóna
sumist
sumaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
sumumst
sumuðumst
önnur persóna
sumist
sumuðust
þriðja persóna
sumist
sumuðust
nafnháttur
suma
sagnbót
sumað
nafnháttur
sumast
sagnbót
sumast
Lýsingarháttur nútíðar
lýsingarháttur nútíðar
sumandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
suma
sumaðu
sumið
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
sumaður
sumuð
sumað
þolfall
sumaðan
sumaða
sumað
þágufall
sumuðum
sumaðri
sumuðu
eignarfall
sumaðs
sumaðrar
sumaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
sumaðir
sumaðar
sumuð
þolfall
sumaða
sumaðar
sumuð
þágufall
sumuðum
sumuðum
sumuðum
eignarfall
sumaðra
sumaðra
sumaðra