tuta
sagnorð Staðbundið
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
tuta
tutaði
önnur persóna
tutar
tutaðir
þriðja persóna
tutar
tutaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
tutum
tutuðum
önnur persóna
tutið
tutuðuð
þriðja persóna
tuta
tutuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
tutast
tutaðist
önnur persóna
tutast
tutaðist
þriðja persóna
tutast
tutaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
tutumst
tutuðumst
önnur persóna
tutist
tutuðust
þriðja persóna
tutast
tutuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
tuti
tutaði
önnur persóna
tutir
tutaðir
þriðja persóna
tuti
tutaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
tutum
tutuðum
önnur persóna
tutið
tutuðuð
þriðja persóna
tuti
tutuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
tutist
tutaðist
önnur persóna
tutist
tutaðist
þriðja persóna
tutist
tutaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
tutumst
tutuðumst
önnur persóna
tutist
tutuðust
þriðja persóna
tutist
tutuðust
nafnháttur
tuta
sagnbót
tutað
nafnháttur
tutast
sagnbót
tutast
Lýsingarháttur nútíðar
lýsingarháttur nútíðar
tutandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
tuta
tutaðu
tutið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
tutarðu
tutaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
tutiði
tutuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
tutirðu
tutaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
tutiði
tutuðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
tutastu
tutaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
tutistu
tutaðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
tutaður
tutuð
tutað
þolfall
tutaðan
tutaða
tutað
þágufall
tutuðum
tutaðri
tutuðu
eignarfall
tutaðs
tutaðrar
tutaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
tutaðir
tutaðar
tutuð
þolfall
tutaða
tutaðar
tutuð
þágufall
tutuðum
tutuðum
tutuðum
eignarfall
tutaðra
tutaðra
tutaðra