vanka
sagnorð
Aukafletta
- vankast
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
vankast
vankaðist
önnur persóna
vankast
vankaðist
þriðja persóna
vankast
vankaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
vönkumst
vönkuðumst
önnur persóna
vankist
vönkuðust
þriðja persóna
vankast
vönkuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
vankist
vankaðist
önnur persóna
vankist
vankaðist
þriðja persóna
vankist
vankaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
vönkumst
vönkuðumst
önnur persóna
vankist
vönkuðust
þriðja persóna
vankist
vönkuðust
nafnháttur
vanka
sagnbót
vankað
nafnháttur
vankast
sagnbót
vankast
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þolfalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
vankar
vankaði
önnur persóna
vankar
vankaði
þriðja persóna
vankar
vankaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
vankar
vankaði
önnur persóna
vankar
vankaði
þriðja persóna
vankar
vankaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
vanki
vankaði
önnur persóna
vanki
vankaði
þriðja persóna
vanki
vankaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
vanki
vankaði
önnur persóna
vanki
vankaði
þriðja persóna
vanki
vankaði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
vankaður
vönkuð
vankað
þolfall
vankaðan
vankaða
vankað
þágufall
vönkuðum
vankaðri
vönkuðu
eignarfall
vankaðs
vankaðrar
vankaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
vankaðir
vankaðar
vönkuð
þolfall
vankaða
vankaðar
vönkuð
þágufall
vönkuðum
vönkuðum
vönkuðum
eignarfall
vankaðra
vankaðra
vankaðra