veima
sagnorð Úrelt
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
veima
veimaði
önnur persóna
veimar
veimaðir
þriðja persóna
veimar
veimaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
veimum
veimuðum
önnur persóna
veimið
veimuðuð
þriðja persóna
veima
veimuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
veimast
veimaðist
önnur persóna
veimast
veimaðist
þriðja persóna
veimast
veimaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
veimumst
veimuðumst
önnur persóna
veimist
veimuðust
þriðja persóna
veimast
veimuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
veimi
veimaði
önnur persóna
veimir
veimaðir
þriðja persóna
veimi
veimaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
veimum
veimuðum
önnur persóna
veimið
veimuðuð
þriðja persóna
veimi
veimuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
veimist
veimaðist
önnur persóna
veimist
veimaðist
þriðja persóna
veimist
veimaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
veimumst
veimuðumst
önnur persóna
veimist
veimuðust
þriðja persóna
veimist
veimuðust
nafnháttur
veima
sagnbót
veimað
nafnháttur
veimast
sagnbót
veimast
Lýsingarháttur nútíðar
lýsingarháttur nútíðar
veimandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
veima
veimaðu
veimið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
veimarðu
veimaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
veimiði
veimuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
veimirðu
veimaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
veimiði
veimuðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
veimastu
veimaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
veimistu
veimaðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
veimaður
veimuð
veimað
þolfall
veimaðan
veimaða
veimað
þágufall
veimuðum
veimaðri
veimuðu
eignarfall
veimaðs
veimaðrar
veimaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
veimaðir
veimaðar
veimuð
þolfall
veimaða
veimaðar
veimuð
þágufall
veimuðum
veimuðum
veimuðum
eignarfall
veimaðra
veimaðra
veimaðra