banamaður
nafnorðkarlkynbana-maður
sá eða sú sem er valdur að dauða e-s
banamaður <hennar>
Samstæður
Samstæður
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
banamaður
banamaðurinn
Þf.
banamann
banamanninn
Þgf.
banamanni
banamanninum
Ef.
banamanns
banamannsins
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
banamenn
banamennirnir
Þf.
banamenn
banamennina
Þgf.
banamönnum
banamönnunum
Ef.
banamanna
banamannanna