Yrða

bandamaður

nafnorðkarlkynbanda-maður
sá sem er í bandalagi við einhvern, félagi
hann var fyrst helsti bandamaður minn en síðar andstæðingur
→ sjá: bandamenn nokk
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
samstarf
stuðningur
Samstæður
Orðasambönd
  • eiga sér bandamenn
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
bandamaður
bandamaðurinn
Þf.
bandamann
bandamanninn
Þgf.
bandamanni
bandamanninum
Ef.
bandamanns
bandamannsins