Yrða

bauka

sagnorð
iðja við (e-ð), fást við (e-ð)
krakkarnir voru eitthvað að bauka niðri í fjöru
hann fór að bauka við að raða töskunum í bílinn
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
bauka
baukaði
önnur persóna
baukar
baukaðir
þriðja persóna
baukar
baukaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
bauki
baukaði
önnur persóna
baukir
baukaðir
þriðja persóna
bauki
baukaði
nafnháttur
bauka
sagnbót
baukað
lýsingarháttur nútíðar
baukandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
bauka
baukaðu
baukið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
baukarðu
baukaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
baukirðu
baukaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
baukaður
baukuð
baukað
þolfall
baukaðan
baukaða
baukað
þágufall
baukuðum
baukaðri
baukuðu
eignarfall
baukaðs
baukaðrar
baukaðs