Yrða

beita

sagnorð
1
þolfall/þágufall
viðhafa, nota (e-ð)
þú beitir hnífnum ekki rétt
við beitum nýrri tækni við framleiðsluna
hann beitti allri sinni mælsku
þeir reyndu að beita áhrifum sínum
beita vopnum
beita <hana> ofbeldi
beita valdi
2
þágufall
beita sér
sýna frumkvæði, kapp, áhuga
beita sér fyrir <samkomulagi>
ráðherrann beitti sér fyrir endurbótum á veginum
3
þágufall
beita <hestum> fyrir <vagninn>
festa vagninn við hestana
hesti var beitt fyrir sleðann
4
þolfall
setja beitu á öngul
hann beitti öngulinn
5
þágufall
láta búfénað á beit
þeir beittu hestunum á túnið
6
sigla skáhallt móti vindi, sigla beitivind
þeir beittu upp í vindinn
Orðasambönd
Orðasambönd
  • beita afli
  • beita aga
  • beita áhrifavaldi sínu
  • beita áhrifum sínum
  • beita bellibrögðum
  • beita blekkingum
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
beiti
beitti
önnur persóna
beitir
beittir
þriðja persóna
beitir
beitti
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
beiti
beitti
önnur persóna
beitir
beittir
þriðja persóna
beiti
beitti
nafnháttur
beita
sagnbót
beitt
lýsingarháttur nútíðar
beitandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
beit
beittu
beitið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
beitirðu
beittirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
beitirðu
beittirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
beittur
beitt
beitt
þolfall
beittan
beitta
beitt
þágufall
beittum
beittri
beittu
eignarfall
beitts
beittrar
beitts