bekkur
nafnorðkarlkyn
1
hart, breitt sæti, venjulega úr tré
2
hópur nemenda í skóla sem kennt er saman, skólabekkur
3
breið mynsturrönd á klæði eða flík
nú þykir mér skörin vera farin að færast upp í bekkinn
e-ð kemur úr óvæntri átt (frá þeim sem hefur ekki vit á)
skipa <honum> á bekk með <höfuðskáldum>
flokka hann með ...
það er setinn bekkurinn
það er vel mætt
Orðasvið og samstæður
húsbúnaður
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
bekkur
bekkurinn
Þf.
bekk
bekkinn
Þgf.
bekk
bekknum
Ef.
bekkjarbekks
bekkjarinsbekksins
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
bekkir
bekkirnir
Þf.
bekki
bekkina
Þgf.
bekkjum
bekkjunum
Ef.
bekkja
bekkjanna