rúm
nafnorðhvorugkyn
1
langt húsgagn með dýnu til að sofa í
leggjast í rúmið
liggja í rúminu
2
pláss, rými
síðan kona hans dó hafði tónlistin átt lítið rúm í huga hans
3
sá hluti tilverunnar sem menn skynja að hægt er að hreyfast í (á alla vegu), vídd
hann vildi skrifa alþýðlega bók um rúm og tíma
láta sér <þetta> í léttu rúmi liggja
taka þessu létt
<þessi tækni> ryður sér til rúms
... verður almenn, breiðist út
Orðasvið og samstæður
húsbúnaður
Samstæður
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
rúm
rúmið
Þf.
rúm
rúmið
Þgf.
rúmi
rúminu
Ef.
rúms
rúmsins
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
rúm
rúmin
Þf.
rúm
rúmin
Þgf.
rúmum
rúmunum
Ef.
rúma
rúmanna