Yrða

benda

sagnorð
1
þágufall
gefa bendingu eða merki með hendinni eða fingri
hún benti honum að sitja kyrrum
hann bendir út um gluggann
2
þágufall
benda <henni> á <þetta>
beina athygli hennar að þessu
hún benti mér á hvað þetta var heimskulegt
áhugasömum er bent á að skrá sig sem fyrst
ég get bent þér á góðan rafvirkja
3
<þetta> bendir til <lögbrots>
þetta gefur vísbendingu um ...
ekkert bendir til þess að hann sé sekur
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
bending
  • bending
  • , fingrabendingar
  • , augnabending
  • , handbending
  • , höfuðbending
Samstæður
Orðasambönd
  • benda bogann
  • benda og benda
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
bendi
benti
önnur persóna
bendir
bentir
þriðja persóna
bendir
benti
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
bendi
benti
önnur persóna
bendir
bentir
þriðja persóna
bendi
benti
nafnháttur
benda
sagnbót
bent
lýsingarháttur nútíðar
bendandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
bend
bentu
bendið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
bendirðu
bentirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
bendirðu
bentirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
bentur
bent
bent
þolfall
bentan
benta
bent
þágufall
bentum
bentri
bentu
eignarfall
bents
bentrar
bents