bending
nafnorðkvenkynbend-ing
1
það að benda með hönd eða fingri
hann gaf bílstjóranum bendingu að fara úr bílnum
2
gamalt
merki, vísbending
fyrstu sumardagar gefa bendingu um sumarveður
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
bending
bendingin
Þf.
bendingu
bendinguna
Þgf.
bendingu
bendingunni
Ef.
bendingar
bendingarinnar
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
bendingar
bendingarnar
Þf.
bendingar
bendingarnar
Þgf.
bendingum
bendingunum
Ef.
bendinga
bendinganna