berhátta
sagnorð ber-hátta þolfall
berhátta sig
fara úr öllum fötunum
hún berháttaði sig fyrir framan mig
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
berhátta
berháttaði
önnur persóna
berháttar
berháttaðir
þriðja persóna
berháttar
berháttaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
berháttum
berháttuðum
önnur persóna
berháttið
berháttuðuð
þriðja persóna
berhátta
berháttuðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
berhátti
berháttaði
önnur persóna
berháttir
berháttaðir
þriðja persóna
berhátti
berháttaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
berháttum
berháttuðum
önnur persóna
berháttið
berháttuðuð
þriðja persóna
berhátti
berháttuðu
nafnháttur
berhátta
sagnbót
berháttað
lýsingarháttur nútíðar
berháttandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
berhátta
berháttaðu
berháttið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
berháttarðu
berháttaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
berháttiði
berháttuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
berháttirðu
berháttaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
berháttiði
berháttuðuði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
berháttaður
berháttuð
berháttað
þolfall
berháttaðan
berháttaða
berháttað
þágufall
berháttuðum
berháttaðri
berháttuðu
eignarfall
berháttaðs
berháttaðrar
berháttaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
berháttaðir
berháttaðar
berháttuð
þolfall
berháttaða
berháttaðar
berháttuð
þágufall
berháttuðum
berháttuðum
berháttuðum
eignarfall
berháttaðra
berháttaðra
berháttaðra