beykir
nafnorðkarlkyn
iðnaðarmaður sem smíðar tunnur, tunnusmiður
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
beykir
beykirinn
Þf.
beyki
beykinn
Þgf.
beyki
beykinum
Ef.
beykis
beykisins
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
beykjar
beykjarnir
Þf.
beykja
beykjana
Þgf.
beykjum
beykjunum
Ef.
beykja
beykjanna