bið
nafnorðkvenkyn
það að bíða, töf, dvöl
bið eftir <afgreiðslu>
það verður bið á því að <við fáum borgað>
<viðgerðin á húsinu> þolir enga bið
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
bið
biðin
Þf.
bið
biðina
Þgf.
bið
biðinni
Ef.
biðar
biðarinnar
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
biðir
biðirnar
Þf.
biðir
biðirnar
Þgf.
biðum
biðunum
Ef.
biða
biðanna