doka
sagnorð
bíða stutta stund, hinkra
hann bað hana að doka stundarkorn
doka við
hann dokaði við á þröskuldinum
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
doka
dokaði
önnur persóna
dokar
dokaðir
þriðja persóna
dokar
dokaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
dokum
dokuðum
önnur persóna
dokið
dokuðuð
þriðja persóna
doka
dokuðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
doki
dokaði
önnur persóna
dokir
dokaðir
þriðja persóna
doki
dokaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
dokum
dokuðum
önnur persóna
dokið
dokuðuð
þriðja persóna
doki
dokuðu
nafnháttur
doka
sagnbót
dokað
lýsingarháttur nútíðar
dokandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
doka
dokaðu
dokið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
dokarðu
dokaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
dokiði
dokuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
dokirðu
dokaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
dokiði
dokuðuði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
dokaður
dokuð
dokað
þolfall
dokaðan
dokaða
dokað
þágufall
dokuðum
dokaðri
dokuðu
eignarfall
dokaðs
dokaðrar
dokaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
dokaðir
dokaðar
dokuð
þolfall
dokaða
dokaðar
dokuð
þágufall
dokuðum
dokuðum
dokuðum
eignarfall
dokaðra
dokaðra
dokaðra