binda · Yrða: íslensk orðabók

þolfall

festa (e-ð) með bandi

hún bindur hnút á bandið

hann batt snæri um kassann

bófarnir bundu fyrir munninn á þeim

ég batt blómin saman með borða

fangarnir voru bundnir

báturinn var bundinn við bryggjuna

það er ekkert sem bindur mig við þessa borg

binda um <sárið>

setja umbúðir um sárið

það þurfti að binda um handlegginn á henni

þolfall

festa (e-ð)

trjáræturnar binda moldina

rauðu blóðkornin binda súrefni

<fuglategundin> er bundin við <svæðið>

hún er takmörkuð við það svæði

tungumálið er bundið við manninn

binda <þetta> fastmælum

ákveða þetta (sín á milli)

þau bundu það fastmælum að hittast á kaffihúsi

binda vonir við <þetta>

vonast til að þetta reynist vel

miklar vonir eru bundnar við nýja lyfið

eiga um sárt að binda

hafa orðið fyrir miklum missi eða áfalli

fjölskyldan á um sárt að binda eftir fráfall föðurins

→ sjá: bindast sagnorð, bundinn lýsingarorð, bindandi lýsingarorð