bláinn

nafnorðkarlkynblá-inn

<horfa> út í bláinn

... horfa út í fjarskann

<þessi staðhæfing> er út í bláinn

... er hrein fjarstæða

Fallbeygingar

Et.Ft.

Eintala

Eintala m. greini

Nf.

—

blárinn

Þf.

—

bláinn

Þgf.

—

blánum

Ef.

—

blásins