Yrða

blindur

lýsingarorð
sem getur ekki séð, sjónlaus
vera blindur á <eigin veikleika>
það er blint
það er slæmt skyggni
það var alveg blint á heiðinni vegna snjókomu
Orðasvið og samstæður
sjónleysi / blinda
skilningsleysi
ölvun
Samstæður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
blindur
blind
blint
Þf.
blindan
blinda
blint
Þgf.
blindum
blindri
blindu
Ef.
blinds
blindrar
blinds
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
blindari
blindari
blindara
Þf.
blindari
blindari
blindara
Þgf.
blindari
blindari
blindara
Ef.
blindari
blindari
blindara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
blindastur
blindust
blindast
Þf.
blindastan
blindasta
blindast
Þgf.
blindustum
blindastri
blindustu
Ef.
blindasts
blindastrar
blindasts