bogna
sagnorð
1
verða boginn, hætta að vera beinn
greinarnar bognuðu í vindinum
gaffallinn bognar ef þú gerir þetta
2
láta undan, gefa eftir, vera orðinn beygður
hann hefur bognað af öllu mótlætinu
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
bogna
bognaði
2.p.
bognar
bognaðir
3.p.
bognar
bognaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
bognum
bognuðum
2.p.
bognið
bognuðuð
3.p.
bogna
bognuðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
bogni
bognaði
2.p.
bognir
bognaðir
3.p.
bogni
bognaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
bognum
bognuðum
2.p.
bognið
bognuðuð
3.p.
bogni
bognuðu
Nh.
bogna
Sagnb.
bognað
Lh. nt.
bognandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
bogna
bognaðu
bognið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
bognarðu
bognaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
bogniði
bognuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
bognirðu
bognaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
bogniði
bognuðuði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
bognaður
bognuð
bognað
Þf.
bognaðan
bognaða
bognað
Þgf.
bognuðum
bognaðri
bognuðu
Ef.
bognaðs
bognaðrar
bognaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
bognaðir
bognaðar
bognuð
Þf.
bognaða
bognaðar
bognuð
Þgf.
bognuðum
bognuðum
bognuðum
Ef.
bognaðra
bognaðra
bognaðra