guggna
sagnorð
missa kjarkinn, hætta við (e-ð)
það þýðir ekki að guggna þegar markmiðið er alveg að nást
guggna á <þessu>
hann guggnaði á að senda inn atvinnuumsókn
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
guggna
guggnaði
önnur persóna
guggnar
guggnaðir
þriðja persóna
guggnar
guggnaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
guggnum
guggnuðum
önnur persóna
guggnið
guggnuðuð
þriðja persóna
guggna
guggnuðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
guggni
guggnaði
önnur persóna
guggnir
guggnaðir
þriðja persóna
guggni
guggnaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
guggnum
guggnuðum
önnur persóna
guggnið
guggnuðuð
þriðja persóna
guggni
guggnuðu
nafnháttur
guggna
sagnbót
guggnað
lýsingarháttur nútíðar
guggnandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
guggna
guggnaðu
guggnið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
guggnarðu
guggnaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
guggniði
guggnuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
guggnirðu
guggnaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
guggniði
guggnuðuði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
guggnaður
guggnuð
guggnað
þolfall
guggnaðan
guggnaða
guggnað
þágufall
guggnuðum
guggnaðri
guggnuðu
eignarfall
guggnaðs
guggnaðrar
guggnaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
guggnaðir
guggnaðar
guggnuð
þolfall
guggnaða
guggnaðar
guggnuð
þágufall
guggnuðum
guggnuðum
guggnuðum
eignarfall
guggnaðra
guggnaðra
guggnaðra