Yrða

brákaður

lýsingarorðlhþt
með meiðsli í beini en ekki þó brot
hann datt illa og er brákaður á ökkla
→ sjá: bráka so
Samstæður
Samstæður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
brákaður
brákuð
brákað
Þf.
brákaðan
brákaða
brákað
Þgf.
brákuðum
brákaðri
brákuðu
Ef.
brákaðs
brákaðrar
brákaðs