Yrða

brákaður

lýsingarorð lýsingarháttur þátíðar
með meiðsli í beini en ekki þó brot
hann datt illa og er brákaður á ökkla
→ sjá: bráka sagnorð
Samstæður
Samstæður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
brákaður
brákuð
brákað
þolfall
brákaðan
brákaða
brákað
þágufall
brákuðum
brákaðri
brákuðu
eignarfall
brákaðs
brákaðrar
brákaðs