brak
nafnorð hvorugkyn
1
hljóð eins og heyrist í fjöl sem svignar, marr, brestir
það heyrðist brak þegar stigið var á gólffjalirnar
brak og brestir
skúrinn hrundi með braki og brestum
2
leifar farartækis eða mannvirkis sem hefur sundrast eða brotnað í spón
leitarmenn fundu brak úr skipinu
brak úr flugvélinni dreifðist yfir stórt svæði
Fallbeygingar
Eintala
eintala með greini
nefnifall
brak
brakið
þolfall
brak
brakið
þágufall
braki
brakinu
eignarfall
braks
braksins