Yrða

byljóttur

lýsingarorðbylj-óttur
sem gengur á með byljum, hviðum, en dregur úr á milli
Orðasvið
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
byljóttur
byljótt
byljótt
Þf.
byljóttan
byljótta
byljótt
Þgf.
byljóttum
byljóttri
byljóttu
Ef.
byljótts
byljóttrar
byljótts
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
byljóttari
byljóttari
byljóttara
Þf.
byljóttari
byljóttari
byljóttara
Þgf.
byljóttari
byljóttari
byljóttara
Ef.
byljóttari
byljóttari
byljóttara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
byljóttastur
byljóttust
byljóttast
Þf.
byljóttastan
byljóttasta
byljóttast
Þgf.
byljóttustum
byljóttastri
byljóttustu
Ef.
byljóttasts
byljóttastrar
byljóttasts