Yrða

byrgja

sagnorð þolfall
1
setja e-ð fyrir (t.d. dyr, glugga) til lokunar
verslunareigendur byrgðu alla glugga
byrgja andlitið í höndum sér
2
loka (tilfinningu) inni í sér
hann byrgir reiðina inni í sér
3
hefta útsýni
reykurinn byrgir sólarljósið
skýið byrgir fyrir sólina
þágufall/þolfallbyrgja <henni> sýn
ég leit í áttina að húsinu en trén byrgðu mér sýn
Orðasambönd
Orðasambönd
  • byrgja aftur
  • byrgja andit sitt með höndunum
  • byrgja andlit sitt með höndunum
  • byrgja andlitið
  • byrgja andlitið í höndum sér
  • byrgja augu sín
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
byrgi
byrgði
önnur persóna
byrgir
byrgðir
þriðja persóna
byrgir
byrgði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
byrgi
byrgði
önnur persóna
byrgir
byrgðir
þriðja persóna
byrgi
byrgði
nafnháttur
byrgja
sagnbót
byrgt
lýsingarháttur nútíðar
byrgjandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
byrg
byrgðu
byrgið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
byrgirðu
byrgðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
byrgirðu
byrgðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
byrgður
byrgð
byrgt
þolfall
byrgðan
byrgða
byrgt
þágufall
byrgðum
byrgðri
byrgðu
eignarfall
byrgðs
byrgðrar
byrgðs