dá
sagnorðþolfall
vera mjög hrifinn af (e-u), dást að (e-u)
hún dáir skáldsögur höfundarins
þeir dáðu japanska menningu
→ sjá: dáður lo
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
dái
dáði
2.p.
dáir
dáðir
3.p.
dáir
dáði
Nútíð
Þátíð
1.p.
dáum
dáðum
2.p.
dáið
dáðuð
3.p.
dá
dáðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
dáist
dáðist
2.p.
dáist
dáðist
3.p.
dáist
dáðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
dáumst
dáðumst
2.p.
dáist
dáðust
3.p.
dást
dáðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
dái
dáði
2.p.
dáir
dáðir
3.p.
dái
dáði
Nútíð
Þátíð
1.p.
dáum
dáðum
2.p.
dáið
dáðuð
3.p.
dái
dáðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
dáist
dáðist
2.p.
dáist
dáðist
3.p.
dáist
dáðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
dáumst
dáðumst
2.p.
dáist
dáðust
3.p.
dáist
dáðust
Nh.
dá
Sagnb.
dáð
Nh.
dást
Sagnb.
dáðst
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
dá
dáðu
dáið
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
—
dáðstu
dáist
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
dáirðu
dáðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
dáiði
dáðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
dáirðu
dáðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
dáiði
dáðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
dáistu
dáðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
dáistu
dáðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
dáður
dáð
dáð
Þf.
dáðan
dáða
dáð
Þgf.
dáðum
dáðri
dáðu
Ef.
dáðs
dáðrar
dáðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
dáðir
dáðar
dáð
Þf.
dáða
dáðar
dáð
Þgf.
dáðum
dáðum
dáðum
Ef.
dáðra
dáðra
dáðra