dásama
sagnorðdá-samaþolfall
lofa (e-ð/e-n) ákaft, hæla (e-u/e-m) mikið
ferðamennirnir dásömuðu útsýnið af fjallinu
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
dásama
dásamaði
2.p.
dásamar
dásamaðir
3.p.
dásamar
dásamaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
dásömum
dásömuðum
2.p.
dásamið
dásömuðuð
3.p.
dásama
dásömuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
dásamast
dásamaðist
2.p.
dásamast
dásamaðist
3.p.
dásamast
dásamaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
dásömumst
dásömuðumst
2.p.
dásamist
dásömuðust
3.p.
dásamast
dásömuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
dásami
dásamaði
2.p.
dásamir
dásamaðir
3.p.
dásami
dásamaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
dásömum
dásömuðum
2.p.
dásamið
dásömuðuð
3.p.
dásami
dásömuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
dásamist
dásamaðist
2.p.
dásamist
dásamaðist
3.p.
dásamist
dásamaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
dásömumst
dásömuðumst
2.p.
dásamist
dásömuðust
3.p.
dásamist
dásömuðust
Nh.
dásama
Sagnb.
dásamað
Lh. nt.
dásamandi
Nh.
dásamast
Sagnb.
dásamast
Lh. nt.
dásamandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
dásama
dásamaðu
dásamið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
dásamarðu
dásamaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
dásamiði
dásömuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
dásamirðu
dásamaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
dásamiði
dásömuðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
dásamastu
dásamaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
dásamistu
dásamaðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
dásamaður
dásömuð
dásamað
Þf.
dásamaðan
dásamaða
dásamað
Þgf.
dásömuðum
dásamaðri
dásömuðu
Ef.
dásamaðs
dásamaðrar
dásamaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
dásamaðir
dásamaðar
dásömuð
Þf.
dásamaða
dásamaðar
dásömuð
Þgf.
dásömuðum
dásömuðum
dásömuðum
Ef.
dásamaðra
dásamaðra
dásamaðra