Yrða

dæma

sagnorðþolfall
1
kveða upp dóm
dómarinn dæmdi hana í eins árs fangelsi
hann var dæmdur til að greiða sekt
dæma <hana> til dauða
2
úrskurða um (e-ð)
hún dæmir fólk þó að hún þekki það ekkert
dæma um <þetta>
geturðu dæmt um það hvor liturinn er betri?
ég skal ekki dæma um það hvort sósan sé of sölt
af/eftir <þessu> að dæma
ef marka má þetta, miðað við þetta
af myndinni að dæma er hann um þrítugt
eftir svipnum að dæma eru þær ánægðar í skólanum
→ sjá: dæmast so
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
dæmi
dæmdi
2.p.
dæmir
dæmdir
3.p.
dæmir
dæmdi
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
dæmi
dæmdi
2.p.
dæmir
dæmdir
3.p.
dæmi
dæmdi
Nh.
dæma
Sagnb.
dæmt
Lh. nt.
dæmandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
dæm
dæmdu
dæmið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
dæmirðu
dæmdirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
dæmirðu
dæmdirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
dæmdur
dæmd
dæmt
Þf.
dæmdan
dæmda
dæmt
Þgf.
dæmdum
dæmdri
dæmdu
Ef.
dæmds
dæmdrar
dæmds