Yrða

dæma

sagnorð þolfall
1
kveða upp dóm
dómarinn dæmdi hana í eins árs fangelsi
hann var dæmdur til að greiða sekt
dæma <hana> til dauða
2
úrskurða um (e-ð)
hún dæmir fólk þó að hún þekki það ekkert
dæma um <þetta>
geturðu dæmt um það hvor liturinn er betri?
ég skal ekki dæma um það hvort sósan sé of sölt
af/eftir <þessu> að dæma
ef marka má þetta, miðað við þetta
af myndinni að dæma er hann um þrítugt
eftir svipnum að dæma eru þær ánægðar í skólanum
→ sjá: dæmast sagnorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
dæmi
dæmdi
önnur persóna
dæmir
dæmdir
þriðja persóna
dæmir
dæmdi
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
dæmi
dæmdi
önnur persóna
dæmir
dæmdir
þriðja persóna
dæmi
dæmdi
nafnháttur
dæma
sagnbót
dæmt
lýsingarháttur nútíðar
dæmandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
dæm
dæmdu
dæmið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
dæmirðu
dæmdirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
dæmirðu
dæmdirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
dæmdur
dæmd
dæmt
þolfall
dæmdan
dæmda
dæmt
þágufall
dæmdum
dæmdri
dæmdu
eignarfall
dæmds
dæmdrar
dæmds