dísætur
lýsingarorðdí-sætur
mjög sætur
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
dísætur
dísæt
dísætt
Þf.
dísætan
dísæta
dísætt
Þgf.
dísætum
dísætri
dísætu
Ef.
dísæts
dísætrar
dísæts
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
dísætir
dísætar
dísæt
Þf.
dísæta
dísætar
dísæt
Þgf.
dísætum
dísætum
dísætum
Ef.
dísætra
dísætra
dísætra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
dísæti
dísæta
dísæta
Þf.
dísæta
dísætu
dísæta
Þgf.
dísæta
dísætu
dísæta
Ef.
dísæta
dísætu
dísæta
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
dísætu
dísætu
dísætu
Þf.
dísætu
dísætu
dísætu
Þgf.
dísætu
dísætu
dísætu
Ef.
dísætu
dísætu
dísætu