djamma
sagnorð
óformlegt
(vera úti að) skemmta sér, vera á skemmtistað
þær ætla út að djamma í kvöld
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
djamma
djammaði
önnur persóna
djammar
djammaðir
þriðja persóna
djammar
djammaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
djömmum
djömmuðum
önnur persóna
djammið
djömmuðuð
þriðja persóna
djamma
djömmuðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
djammi
djammaði
önnur persóna
djammir
djammaðir
þriðja persóna
djammi
djammaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
djömmum
djömmuðum
önnur persóna
djammið
djömmuðuð
þriðja persóna
djammi
djömmuðu
nafnháttur
djamma
sagnbót
djammað
lýsingarháttur nútíðar
djammandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
djamma
djammaðu
djammið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
djammarðu
djammaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
djammiði
djömmuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
djammirðu
djammaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
djammiði
djömmuðuði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
djammaður
djömmuð
djammað
þolfall
djammaðan
djammaða
djammað
þágufall
djömmuðum
djammaðri
djömmuðu
eignarfall
djammaðs
djammaðrar
djammaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
djammaðir
djammaðar
djömmuð
þolfall
djammaða
djammaðar
djömmuð
þágufall
djömmuðum
djömmuðum
djömmuðum
eignarfall
djammaðra
djammaðra
djammaðra