dýravinur
nafnorðkarlkyndýra-vinur
sá eða sú sem er sérstaklega vinveittur dýrum
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
Samstæður
- barnavinur
- , náttúrubarn
- , skepnuhirðir
Orðasambönd
- vera dýravinur
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
dýravinur
dýravinurinn
Þf.
dýravin
dýravininn
Þgf.
dýravinidýravin
dýravininum
Ef.
dýravinar
dýravinarins
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
dýravinir
dýravinirnir
Þf.
dýravini
dýravinina
Þgf.
dýravinum
dýravinunum
Ef.
dýravina
dýravinanna