náttúrubarn
nafnorðhvorugkynnáttúru-barn
1
sá eða sú sem er í nánum tengslum við náttúruna, náttúruunnandi
hann var mikið náttúrubarn og hvarf stundum upp á fjöll dögum saman
2
sá eða sú sem er óspilltur af siðmenningu
óspillt náttúrubörn regnskóganna
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
náttúrubarn
náttúrubarnið
Þf.
náttúrubarn
náttúrubarnið
Þgf.
náttúrubarni
náttúrubarninu
Ef.
náttúrubarns
náttúrubarnsins
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
náttúrubörn
náttúrubörnin
Þf.
náttúrubörn
náttúrubörnin
Þgf.
náttúrubörnum
náttúrubörnunum
Ef.
náttúrubarna
náttúrubarnanna