Yrða

náttúrubarn

nafnorðhvorugkynnáttúru-barn
1
sá eða sú sem er í nánum tengslum við náttúruna, náttúruunnandi
hann var mikið náttúrubarn og hvarf stundum upp á fjöll dögum saman
2
sá eða sú sem er óspilltur af siðmenningu
óspillt náttúrubörn regnskóganna
Samstæður og orðasambönd
Orðasambönd
  • vera náttúrubarn
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
náttúrubarn
náttúrubarnið
Þf.
náttúrubarn
náttúrubarnið
Þgf.
náttúrubarni
náttúrubarninu
Ef.
náttúrubarns
náttúrubarnsins